Van kant naar boom!

Kom maar binnen! Onthullingen van een Sintopleiding

Sinterklaas is alweer gesignaleerd! Een mooi moment om een geheim te onthullen. Het is niet bij veel mensen bekend maar wist je dat  Sinterklaas en zijn pieten een opleiding hebben genoten in huize Laban? Jaja, daar sta je van te kijken he? Al die halsbrekende toeren die nodig zijn om een cadeautje in de schoen te krijgen zijn hier tot in de treuren uitgeprobeerd (in het diepste geheim). Nu alles op rolletjes loopt en Sint en Piet moeiteloos elk pakje op tijd kunnen bezorgen mag ik met enkele details naar buiten komen. Het echte geheim geef ik natuurlijk niet prijs, dat zul je snappen.

Laat ik bij het begin beginnen.

Dat begint gelijk al out of the box want waarom zou Sinterklaas geen vrouw(tje) kunnen zijn? Maar goed, dat ter zijde. Het indrukken van de bel lijkt een vanzelfsprekendheid maar is toch lastiger dan gedacht. Vandaar dat we besloten dat het handiger was om op de deur te bonken. Zo kan elke Piet zijn taak naar behoren uitvoeren.

Na het openen van de deur is het de taak van de Sint om lief te lachen (dit om angst bij kinderen weg te nemen)

Omdat de eerste indruk de beste is dient Sinterklaas er altijd netjes en geordend uit te zien (dit hoort nu eenmaal bij een vermogend man/vrouw)

Piet daarentegen moet enig jolijt ten toon spreiden (dat is nu eenmaal de gedragscode voor Pieten)

De naam Zwarte Piet is beslist niet gekozen door de huidskleur maar enkel en alleen vanwege het feit dat Piet  door de schoorsteen moet en daardoor roet aan zijn gezicht en handen krijgt (witte maar vieze Piet was een beter gekozen naam maar ja dat klinkt niet zo). Een tip: laat je schoorsteen regelmatig vegen!

Dat de zak wel schoon blijft komt door de vuilafstotende laag die we op elke zak hebben aangebracht. (We hebben dit ook op de Pieten uitgeprobeerd maar daar kregen ze huiduitslag van helaas).

Mochten er kwade dingen naar boven komen tijdens een huisbezoek dan dienen deze streng doch billijk door een Piet bespreekbaar gemaakt te worden. Het mag nooit zo streng zijn dat er angst opgeroepen wordt.

Om bij een schoorsteen te komen dient een Piet altijd achterstevoren uit het raam te klimmen (dit om hoogtevrees tegen te gaan)

Tijdens de opleiding was het zo af en toe samen zoeken om de pakjes op de juiste wijze in de schoorsteen te krijgen (de minimum leeftijd voor deze risicovolle taak staat op 18 jaar).

Een Piet hoort ten alle tijde zijn hoogtevrees te onderdrukken. 

Nadat hij zijn angst onder controle heeft stopt hij lachend de pakjes in de schoorsteen. (zo lijkt het of het niet past maar op een speciale manier die ik niet prijsgeef lukt het altijd).

Wij streven er naar dat elke Piet met plezier zijn werk doet.

De Sint heet altijd zijn boek bij zich! Zo worden misverstanden voorkomen.

Hij dient zich altijd als een waardig man te gedragen.

met maar een uitzondering op die regel. 

 Van een zoen van de leerjuf mag hij een vreugdesprongetje maken.

Een Piet maakt van nature al rare sprongen.

Maar zeg nou zelf je wordt toch niet bang van zo'n fantastische Piet?

Ik zou nog veel meer kunnen vertellen over ons SintenPietopleidingscentrum maar helaas ik moet weer door.

Voor volgende week wil ik een tip geven hoe Sint jullie huis nog makkelijker kan vinden. Dat werkt toch wel handiger vinden we.

Groet,

Makkie

bijzondere potpouri

Dag allemaal!

Wat een hartverwarmende reacties heb ik gekregen op mijn verjaardagsblog! Ik was er een beetje stil van moet ik zeggen. De mooie wensen, lieve mails, leuke kaarten, geweldig! Ik wil jullie er heel hartelijk voor bedanken!

Kijk deze persoonlijke anschitkaart kreeg ik vanPetra van Pleuntjes blog  (gauw even kijken klik)

Hoe leuk is dat? Hij ziet er uit alsof je hem zo uit de winkel hebt gekocht. Dank je wel lief mens!

Ik heb echt een fijne dag gehad.

En nu weer back to normal.

Het klinkt afgezaagd maar ik ben weer met van alles en nog wat bezig. Mijn poetsdoekenstempelaffaire (hoe cool is dat woord) is nog steeds in ontwikkeling maar daar kom ik later nog op terug. Verder zitten er steeds patroontjes in mijn hoofd van knuffeldieren/poppen dus daar zal ik binnenkort ook wel mee aan de gang gaan.

Ik wil me heel graag wat meer gaan richten op fotografie, dus het ene na het andere fotoidee fladdert door mijn hoofd, ondertussen ben ik me suf aan het haken aan kerstballen omdat ik die ga verkopen tijdens de kerstmarkt van onze kerk, ben pakketten aan het inpakken voor het vriendinnenweekend van  over 8 dagen (oooo wat heb ik daar een zin in een weekend lang feest met 800 vrouwen!) en de fotoshoot zit er ook al weer aan te komen.

Als knutselidee een bijzondere potpouri.

Een mooie pot met een melange van kerstballen,kaneelstokken, dennengroen en rode bessen vastgelegd in heldere gelatine. Beslist niet moeilijk om te maken! Zo maak je het: volg voor het maken van de gelatine de aanwijzingen op de verpakking. Gebruik echter een kwart meer gelatine dan aangegeven. Laat de gelatine afkoelen zodat het lauwwarm is. Vul de pot met een klein laagje gelatine. Doe hierop een kerstbal, een aantal bessen en andere ingrediënten en zet het geheel in de koelkast. Goed af laten koelen. Doe nu weer een laagje gelatine in de pot met weer een aantal ingrediënten. Laat ook dit afkoelen. Herhaal deze handeling totdat de pot helemaal vol is. Draai de deksel op de pot en sier dit op met een doekje en een strik. Zet de pot niet op een warme plaats!

Wens ik jullie nog een heel fijn weekend!

Groet,

Makkie

Een beetje gemijmer dit keer

Dag allemaal!

En toen was het 10 november, de dag dat ik 49 jaar geleden geboren werd in Winterswijk.

Wat gebeurt er toch veel in een mensenleven. Mijn leven is altijd roerig geweest, vooral de laatste 10 jaren. Heel veel ziektes, vooral ook waar je bang voor moet zijn, veel operaties, behandelingen en revalidatieprocessen, eindeloos lang op bed, de zorg om een heel ernstig psychiatrisch ziek kind, dingen waar je zelf nooit voor zou kiezen. Dingen ook waarvan je denkt: als mij zoiets zou overkomen, pffff ik moet er niet aan denken. En toch als je in zo'n situatie zit lijkt het plots of het toch anders is dan je denkt. Je zet je schouders er onder, doet wat je moet doen, kijkt niet te ver vooruit, soms ga je zelfs per uur leven en je gaat kijken naar wat je allemaal wel hebt. En dat is heel erg veel! Ik heb een geweldig gezin, wat zijn we er met ons zessen voor elkaar geweest. We hebben het allemaal op onze eigen manier maar met elkaar altijd weer gefikst. Zoveel lieve mensen om me heen, zoveel gebed is er geweest altijd, heel veel rust ervaren, ik kan nog zoveel opnoemen (maar ik moet taarten bakken), ik hou het kort. Vandaag vier ik het leven! Het leven dat niet altijd over rozen gaat maar zo de moeite waard is, het leven waarin ik dankbaar ben voor wat ik heb, het leven wat hier niet stopt, het leven waarin ik uit mag zien naar: Stil maar, wacht maar alles wordt nieuw, het leven waarin mijn Hemelse Vader er altijd is! 

Bedankt voor alle felicitaties die ik nu al heb gehad! Zelfs uit Indonesie kreeg ik een lieve mail en Thailand. \En er zijn er nog meer jarig vandaag, allemaal van harte!
Ik hoop nog heel lang te bloggen (minstens tot ik 85 ben) want das ook zo'n goed ding wat me is overkomen. Mooi om elkaar te ontmoeten zonder te kijken naar land, leeftijd, kleur, geloofsachtergrond of wat dan ook. Gewoon elkaar inspireren, bemoedigen op zijn tijd, lol maken en vooral met veel plezier je passie delen.

Nou lieve meiden, deze jonge dame gaat haar mooie kleren aantrekken! Fijne dag vandaag!

Het papierpakket gaat naar Jorinde. Jorinde ik heb je al een mail gestuurd voor je gegevens.

Groet,

Makkie

Van poetslap naar stempel

Kijk het zit zo:

Voor het vriendinnenweekend zocht ik een alternatief voor de acrylblokken voor de clearstamps. Er gaan nl 150 vrouwen oa. stempelen en dan zijn 150 blokken best een hele uitgave. Omdat ik toch al bezig was was met hoesjes een andere bestemming geven probeerde ik de deksel van een cdhoesje uit als stempelplaat. En dat werkt ook nog! Je plakt je clearstamp op een deksel (die je eerst van de onderkant sloopt) en je kunt er prima mee stempelen.

In plaats dat ik dan snel weer verder ga (ik heb meer dan zat te doen, ik haal mijn deadline niet eens) valt mijn oog op de poetslappen die ik uit had laten drogen. (Je weet wel van die foamachtige in allerlei snoepkleurtjes).

Ik denk: Als ik grote letters uitprint en ik knip ze vervolgens uit, neem ze over op die poetsdoek en ik knip dus letters uit poetsdoek dan kan ik daar misschien wel mee stempelen. Dus Makkie helemaal opgewonden die letters uitprinten (grote letterstempels zijn nl erg duur) en uitknippen uit de poetslap. Vervolgens met dubbelzijdig tape op weer een ander CD hoesje geplakt en gestempeld. En je lacht je slap, het werkt! Dus vanaf nu kan ik letters maken ter grootte van een poetslap. Je moet er alleen wel een acrylblok voor gebruiken want je kunt zien dat ze niet goed zijn aangedrukt. Ik heb geen tijd om het over te doen nu, dat komt een andere keer. En tot slot heb ik ook een stukje poetslap door de Cuttlebug gehaald, daar heb ik de kooistempel mee gemaakt.

En nu ga ik als een speer weer aan het werk, 

Doeg!

Kijk deze poetsdoeken

Zo gemaakt, zo weggegeven!

Dag allemaal!

Heerlijk al jullie reacties op mijn vorige post, dank jullie wel! En wat een herkenning! Creatieve mensen zijn gewoon een beetje maf kom ik achter, leuk toch. Misschien is het een idee om met blogtherapie te beginnen?

Voor vandaag leuke ideetjes om je kleine cadeautjes te verpakken. Bonnen, sokken, stropdassen, chocolaadjes, thee, koekjes, sieraden, zelfgemaakte uitnodigingen, geld enz. kun je allemaal in een hoes van een oude videoband of  DVD stoppen. In de videobandhoezen kun je nog dingen van redelijk formaat stoppen. Ook handig, maak er een pennendoos van.

Heel leuk en makkelijk om te maken. Haal de omslag uit de hoes, knip deze na met leuk papier, plak er evt. nog wat ander leuks bij en schuif het papier terug in de hoes. Op de hoes plak je evt. 3D stickers en kaartjes.

Ter inspiratie wat foto's.

  

In een DVD hoes past precies een patroon. Ook heel handig om al je patronen overzichtelijk in de kast te zetten!

Op de achterkant kun je laten zien welk patroon het is en op de rug doe je het patroonnummer.

Op dit moment hangt Pieter (onze derde zoon) in de wolken. Hij is op weg naar Valencia. Het is zijn eerste keer vliegen, best spannend!

Nou meiden, een hele fijne start van de week!

Groet,

Makkie